குறுங்கதை : தாய்மை

-
Iநடுமுதுகுத் தண்டில் போடப்பட்டிருந்த ஊசி உயிரைக் கொன்றுக் கொண்டிருந்தது. முதுகைச் சாய்த்துப்படுத்திருக்கையில் அதன் வழி இன்னும் அதிகமாகிக் கொண்டே போனது. கால்களை நகர்த்த முடியாத அளவிற்கு மருத்துப் போய்க் கொண்டிருந்தன.சில நிமிடங்களிலே இடுப்புக்குக் கீழே எல்லா உணர்வுகளும் தன் நிலை மறந்தன.

"தானா புள்ளய பெத்துக்க வக்கில்ல. ஓபரேசனா இவளுக்கு... அந்த காலத்துல நாங்கலாம் குனிஞ்சி நிமிந்து வீட்ட பெருக்கி கழுவி கிணத்துல தண்ணிந இரச்சி ரெண்டு மூனு டீசி துணிய தோச்சி காய போட்டு சமச்சு வெச்சு பஸ்ச புடிச்சி போயி புள்ளயப் பெத்துக்கிட்டு வந்தோம். இவளுங்க என்னான்னா தொட்டதுக்கெலாம் ஓபரேசன்... "

தினம் தினம் இவ்வார்த்தைகளால் மனம் நொந்து நூலானதை விட என் தாய்மைக்குப் பங்கம் வந்து விடுவோமோ என்கிற பயம்தான் இன்னமும் என் மனத்தை நிலைக்குத்திக் கொண்டிருந்தது.

நீரிழிவு நோயின் தாக்கம் கருத்தரித்த முப்பத்தொன்பதாவது வாரத்தின் முதல் நாளிலேயே கத்தி முனைக்குத் தள்ளப்பட்டுவிட்டேன்.நாவிற்கு மட்டுமே ருசிப் பார்த்த மனித இனத்தின் செயலால் என் சிசு இவ்வுலகத்தைக் காண இந்நிலை.

என் சிசு பிறக்கும் மறுகணமே என்னுள் உதித்த உயிரைத் தொட்டுப் பார்த்து மார்போடு அணைத்துக் கொண்டு தாய்மையை உணர முடியாத கொடுமை. சிசுவிற்கு மூச்சுத் திணறல் ஏற்படக் கூடிய வாய்ப்பு 99சதவிகிதம் உறுதியாகப்படுவதால் உஉடனுக்குனே குழந்தைகள் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் சேர்க்கப்படும் என மகப்பேறு மருத்துவர் கூறிய நாளிலிருந்து நிம்மதியான தூக்கத்தை அனுபவித்ததில்லை.

பரபரப்பாக காணப்பட்ட அந்த அறையில் அமைதி நிலவியதும் மகப்பேறு பிரிவின் தலைமை மருத்துவர் திரு அறிவழகனின் வருகை என புரிந்தது. எனக்கு மூச்சுக் கவச குழாய் பொறுத்தப்பட்டது.

முதல் கத்தி என் அடிவயிற்றை பிளப்பதை உணர முடிந்தது.மருத்தது என்னவோ என் கால்கள்தான்,தாய்மையென்னும் உணர்வல்ல.

வலியின் உச்சத்தைத் தொடும் முன்னரே ஒரு சிசுவின் அழுகுரல் என் காதில் விழுந்தது. அச்சிசுவைத் தேடியது என் விழிகள், வலி போன இடம் தெரியாமல்.

இரத்தக் கறையுடன் செக்கச் செவந்த மேனியுடன் ஒரு பெண் சிசு என் கண் முன் கொண்டு வரப்பட்டது.தொட்டுப் பார்க்க கைகள் துடித்தன,அவை கட்டுக்குள் இருப்பதை மறந்து.எனக்குள் பூத்த இன்னோரு உயிர் ஓரிரு வினாடிகள்தான் சிசு கண்ணைவிட்டு மறைந்துப் போனது. அந்த அழுகுரல் அறையை விட்டு விலகிப் போனது.

என் கண்களின் ஓரம் வழிந்த நீரை தாதியர் துடைத்தப்போது மௌனமாய்ச் சிரித்தேன்.



ஆக்கம்
காந்தி முருகன்

கருத்துகள்

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

குறுங்கதை : சிங்கப் பெண்ணே

-
அரங்கமே அமைதியில் சூழ்ந்த நிலையில் களமிறங்கிய மாணவிகள் அவர்தம் ஓடும் பாதையில் வேட்டைக்குத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர். நானூறு மீட்டர்.     கால்கள் ஓரிடத்தில் நிலைப்பெற முடியாத நிலையில் கைவிரல்களும் ஒன்றையொன்று பின்னிக்கொண்டு நிலைக்குத்திக் கிடந்தன. வியர்வை துளிகள் முகத்திலிருந்து கழுத்திலறங்கி நெஞ்சுக்குழியில் நீரோட ஆரம்பித்ததும் சற்று நினைவு திரும்பியவனாய் விழியின் ஓரமாய் மாலினியைப் பார்த்தேன்.      அவள் எந்தவொரு சலனமுமின்றி காணப்பட்டாள். நான் கவனித்தை உணர்ந்தவளாய் தன் காந்தப் பார்வையால் என்னை நோக்கினாள். அவள் கண்களையே பார்த்தேன்.       "என்னங்க சார், நான் உங்க பொண்ணு. மனசுல படபடப்பு வேணாம். போய் ரீலேக்சா உட்காருங்க..."      மாலினி உள்ளத்துணர்வுகளை விழியால் மீட்டுவது இது ஒன்றும் முதல் முறையல்ல.       சுங்கை தெப்பி தமிழ்ப்பள்ளிக்கு மாற்றலாகி வந்த நாளன்று "வணக்கம் சார்" என்று லாரன்ஸ் மாஸ்டர் பாணியில் முதல் வணக்கத்திலே என் முதல் குழுந்தையுமானாள் மாலினி.      நான் ஓய்வாகும் வேளையில் மாணவர்கள் திடலி...
மேலும் படிக்கவும்

குறுங்கதை : விளைச்சல்

-
படம்
நூல்கள் வரிசையாக அடுக்கப்பட்டிருந்தன. வாசற்கதவோரம் மேசையென்பதால் வருவோர் போவோரெல்லாம் நூல்களை நோட்டமிடாமல் இல்லை. இலக்கிய நிகழ்வென்பதால் சுமாரான கூட்டம் வரும் என்கிற நம்பிக்கை இருந்தது. மாணவர்களும் பெற்றோர்களும் அரங்கினில் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தனர். மாணவர்கள் ஓரேயிடத்தில் அமராமல் அங்குமிங்குமாய் ஓடிக் கொண்டிருந்தனர். இசைக்குழுவினர் பாடல்களை ஒலிபரப்பிக் கொண்டிருந்தனர்.  வாசற்கதவோரம் கடந்து செல்பவர்கள் நூல்களைக் கண்டும் காணாதவராய்ச் சென்றுக் கொண்டிருந்தனர். மாணவர்கள் அவ்வப்போது வாசற்கதவு வரை வருவதும் நூலின் அட்டைப் படத்தைத் தடவுவதும்,நூலைத் திறந்து பார்ப்பதுவுமாய் ,இருந்தனர். பெற்றோர்களை கையசைத்தால் எடுத்தப் நூலை அப்படியே மேசை மீது போட்டு விட்டு அரங்கத்தினுள் ஓடினர். நூலைப் பற்றி மாணவர்களுக்கு விளக்கமளிக்கலாம் என முனையும் போதெல்லாம் சட்டென்று அரங்கினுள் ஓடி விடுகின்றனர். வழக்கம் போல நிகழ்ச்சி தாமதமாகத்தான் தொடங்கியது. நிகழ்ச்சி நடைப்பெற்றுக் கொண்டிருந்தாலும் இன்னுமும் வருகையாளர் பட்டியல் ஓய்ந்தப்பாடில்லை. ஒரு மணி நேரத்தைக் கடந்து விட்ட நிலையிலும் ஒரு நூல் கூட விற்பனை...
மேலும் படிக்கவும்

சிறுகதை : சதுரங்கம்

-
  “ எத்தன தடவ சொல்லிட்டேன் … யெடத்தை மாத்துனு … ஒன் மர மண்டையில எங்காவது ஏறுதா …” சரசு வாயிலிருந்து வார்த்தைகள் தினமும் கேட்கிற ஒன்றுதான்   என்பதை அறிந்தவனாக காதில் விழுந்தவற்றில் கொஞ்சமும் அலட்டிக் கொள்ளாமல் தன் ஹோண்டா மோட்டாரை மண் சாலையில் செலுத்திக் கொண்டிருந்தான் ஆதி . பத்து வருட பயன்பாட்டில் இருந்திருக்கக் கூடிய  மோட்டார் அது . உரியரிடமிருந்திருந்தால் இன்னும் கொஞ்ச காலத்திற்கு உழைக்கும் . “ ச்சே …” மோட்டார் கொஞ்சம் ஆட்டங்காணவே அதன் தலையில் உள்ளங்கையால் தட்டினான் . இரு விரல்களுக்கு நடுவிலிருந்த  சிகரெட்டிலிருந்து புதைந்து கொண்டிருந்த தழல்கள் சட்டென்று மாயமாய் மறைந்தன . “ யோவ் , காதுல விழுந்தாலும் கேட்காதவன் போல நல்லாவே நடி …” என்றவள் கையால் அவனது தலைக்கவசத்தில் தட்டினாள் . மனத்திற்குள் “ எடுப்பட்ட நாயே … நாசமா போறவனே …” என்று முணுமுணுக்கவும் செய்தாள் சரசு . தலைக் கவசத்தில் விழுந்த அடி சுர்ரென்று ஆதிக்குத் தலைக்கேறியது . ஆனாலும் , அக்கோபத்தை அடக்கியவாறு கும்மிருட்டு சூழ்ந்திருந்த அந்தப் பாதையில் கண்களை உருட்டித் திரட்டி வாகனத்தைச் செலுத்திக்...
மேலும் படிக்கவும்